door Peter | 19 maart 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbereiding deel 1 – wanneer gaan we?
Zoals elk jaar begint het motoravontuur van Jack en mij met nadenken over de datum en wat de mogelijkheden zijn.
Ik begin dit jaar vanaf april met het ‘Generatie Pact’, dus werk ik dan nog maar 50%. Dat betekent dus langere weekenden.
Mijn idee was om samen met Martijn eerst een rondje Zwitserland te doen in 6 dagen, dan een paar dagen werken en dan 14 dagen met Jack op avontuur.
Toen kwam Jack op het idee om de 2 ritten aan elkaar te plakken. Dat scheelt 2x een lang en saai stuk snelweg door Nederland.
Geen slecht plan. Dus zo gezegd, zo gedaan.
Dus we maken er één lange rit van, dus 17 dagen.
Martijn is in de gelegenheid om de volledige rit mee te rijden, Jack sluit later bij ons aan (de 5e dag).
We vertrekken op vrijdag 16 juni en we zijn 2 juli weer terug.
Voorbereiding deel 2 – waar gaan we heen?
Vorig jaar zijn we naar de Alpen geweest van Zwitserland, Oostenrijk, Italië en Frankrijk. Het is daar zo mooi en fantastisch motorrijden, dat het maar moeilijk te overtreffen is. Dus dan maar evenaren: weer naar de Alpen! Alleen gaan we ons nu meer focussen op de Dolomieten in Italië.
De rit begint dus met een rondje Zwitserland met Martijn. De 5e dag moeten we op een plek zijn, waar Jack zich (na 1 dag rijden) zich aan kan sluiten bij ons. Daarna gaan we naar de Dolomieten.
Voorbereiding deel 3 – de routes.
Het eerste deel van de rit, het rondje Zwitserland, is gebaseerd op het rondje Zwitserland dat ik in 2021 al eens gereden heb.
Daarin zitten onder andere de Eifel, het Zwarte Woud, Zwitserse Alpen en de Vogezen.
De 5e dag eindigt in Merzig (Duitsland), waar Jack zich bij ons aansluit.
Dan gaan we naar de Dolomieten. Op internet heb ik de mooiste bergpassen van de Dolomieten opgezocht en dan is de puzzel om ze aan elkaar te rijgen.
Ook voor dit jaar geldt dat we in een populair gebied in een populaire tijd gaan rijden. Dus zijn veel hotels al volgeboekt en is op de bonnefooi gaan, geen optie. Dus van te voren worden de hotels geboekt en de routes daarop gemaakt.
In totaal komen we gepland op 5300 km.
De route die we gaan rijden, zie je hier op de kaart.
Deel 1, de eerste vijf dagen met Martijn.
Tip: door op het vierkantje op de kaart te klikken, krijg je de kaart op volledig scherm.
Deel 2, de rest met Martijn en Jack, te beginnen bij hotel Laux (in het midden).
Hoogteprofiel
Het hoogteprofiel geeft de hoogte van de route aan. Het hoogste punt is 2758 meter (de Stelvio pas).
De hotels waar we gaan verblijven:
Vrijdag 16 juni – Motorhotel Gus (Duitsland)
Zaterdag 17 juni – Hotel Rheinfall (Zwitserland)
Zondag 18 juni – Hotel Grimsel (Zwitserland)
Maandag 19 juni – Hostellerie d’Alsace (Frankrijk)
Dinsdag 20 juni – Hotel-restaurant Laux (Duitsland)
Woensdag 21 juni – Landgasthof Ritter (Duitsland)
Donderdag 22 juni – Der Klostertalerhof (Oostenrijk)
Vrijdag 23 juni – Gasthof Mesnerwirt (Italië)
Zaterdag 24 juni – Hotel Villa Imperina (Italië)
Zondag 25 juni – Hotel Al Forte (Italië)
Maandag 26 juni – Hotel Al Forte (Italië)
Dinsdag 27 juni – Rosa Apartment (Italië)
Woensdag 28 juni – Hotel Montanina (Italië)
Donderdag 29 juni – Sust Lodge am Gotthard (Zwitserland)
Vrijdag 30 juni – Domaine du Hirtz (Frankrijk)
Zaterdag 1 juli – Hotel-restaurant Laux (Duitsland)
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
door Peter | 16 juni 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbeschouwing
Vandaag start het eerste deel van ons motoravontuur. Martijn en ik vertrekken vandaag naar Morbach.
Eerst is het een flink stuk snelweg naar Aken. Daarna door de Eifel en via Piesport naar onze bestemming.
De landen die we vandaag aan doen zijn: Nederland en Duitsland.
De route is 502 km.
Het hotel voor vandaag is Motorhotel Gus – Morbach in Duitsland.
Ons avontuur
Vanmorgen is ons motoravontuur van start gegaan. Het eerste stuk was snelweg en net over de grens van Limburg zijn we gestopt voor koffie.
Uiteraard met een stuk vlaai. Helaas was de bakker nog niet langs geweest, dus moesten we maar even geduld hebben. We wilden tenslotte vlaai!
En we kregen gelukkig vlaai.
Daarna vertrokken we naar de Eifel. Voor we daar aan kwamen was het tijd voor de lunch. We zijn gestopt bij de Biker Ranch. Voor ons geen onbekende plek.
Helaas werd ons geduld behoorlijk op de proef gesteld. De dame die ons moest bedienen had overal aandacht voor, behalve voor hongerige klanten.
We hadden de indruk dat klanten zelf hun eten ophaalden uit de keuken. Maar er was ook een ober die rond liep in een motorpak, dus wie nou wie was, was ook niet duidelijk.
Maar uiteindelijk kregen we toch te eten. Een uur en 40 minuten later konden we onze weg vervolgen. De Biker Ranch slaan we volgende keer maar over.
Tijd voor het mooie bochtenwerk. We zijn nog even gestopt bij een klooster voor een ijsje en we hebben wat foto’s geschoten bij Piesport.
In het hotel bleek een hele fles shampoo leeg gelopen te zijn in mijn bagage. Naast kleding bleek ook dat de laadadapters, de muis van de laptop etc. onder te zitten.
Een zooitje dus. Door de kapotte muis wordt het ook een stuk lastiger om de blog compleet te maken. Dus dat moet later dan maar.
In elk geval staan de foto’s er op.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto om het fotoalbum te bekijken
Bekijk de video
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
door Peter | 17 juni 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbeschouwing
De 2e dag gaan we via het Zwarte Woud naar Zwitserland. Het hotel ligt vlak bij de Rijnwatervallen. Daar gaan we zeker een bezoekje brengen.
De landen die we vandaag aan doen zijn: Duitsland, Frankrijk en Zwitserland.
De route is 404 km lang.
Het hotel voor vandaag is Hotel Rheinfall – Neuhausen am Rheinfall in Zwitserland.
Ons avontuur
Vanmorgen zijn we om 9:39u vertrokken van Motorhotel Gus. Maar niet nadat ik een oplader getest had, die gisteren te lijden had onder het shampoo incident. Het gevolg was dat na de steekvlam het halve hotel zonder stroom zat.
Al snel kregen we te maken met de eerste omleiding.
We zijn gestopt bij een uitkijkpunt met een flink uit de kluiten gewassen bank. Daar hebben we wat foto’s geschoten.
De koffiestop was op het zelfde punt als vorig jaar: bij een ijssalon. Dus het werd koffie met een zeer gezonde ijscoupe.
Via Frankrijk zijn we naar de Schwartzwalder Hochstrasse gereden. Een mooie weg door het Zwarte Woud. Uiteraard met een fotostop op een van de hoogste punten.
Aan het einde was het tijd voor lunch met heerlijke hertenbraadworsten.
Ongeveer op hetzelfde punt als vorig jaar was er weer een wegomleiding. Gelukkig was deze wel korter.
En als toetje kregen we nog te maken met weer een afsluiting van een mooie bochtige weg.
We hebben evengoed geprobeerd deze weg te volgen, maar de weg was afgezet met grote machines. De eerste hindernis konden we nog tussendoor, maar de tweede bleek ondanks onze verwoede pogingen niet te nemen.
Dus maar weer terug en de snelste weg naar het hotel gekozen.
Nadat we gesetteld waren, hebben we een wandeling gemaakt naar de Rheinfall, een mooie waterval in de Rijn.
Toen moest er gegeten worden. Dat hebben we gedaan bij de lokale brouwerij.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto’s om het fotoalbum te bekijken
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
door Peter | 18 juni 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbeschouwing
Deze dag rijden we door Zwitserland. Er staan een paar mooie bergpassen op het programma: de Klausenpas, de Oberalpas en als laatste de Furkapas. Na deze pas komen we bij ons hotel aan.
De route is 275 km lang.
Het hotel voor vandaag is Hotel Grimsel – Obergesteln in Zwitserland.
Ons avontuur
Navigatiesystemen bijven toch eigenwijze apparaten. Voor de Garmin van Martijn bleek Zwitserland een blinde vlek te zijn.
Gelukkig bleek hij na de update van vannacht, zich weer thuis te voelen in Zwitserland.
De Garmin van mij had moeite met de route van vandaag. Ondanks dat de route niet over tolwegen gepland was, bleef hij toch zeuren dat de route over tolwegen ging. Het maakte niet uit of je hem wel of niet de route liet herberekenen, hij maakte er een andere route van.
Uiteindelijk toch voor elkaar gekregen (hoe dat weet niemand) dat de goede route er in stond.
Vlak bij het hotel reed Martijn rechtdoor in plaats van rechtsaf, dus was mijn route weer van slag.
We bleken een totaal verkeerde kant op te gaan, dus zijn we omgekeerd, terug naar het hotel en hebben we daar de goede route opgepakt.
Wonder boven wonder is het de rest van de dag goed gegaan.
Na 1,5 uur was het tijd voor koffie. We zijn gestopt bij La Cucaracha. Koffie besteld en gevraagd of ze er iets van kuchen bij hadden. Natuurlijk, heren!
Ze noemde 2 verschillende op in het Zwitsers. Geen idee wat het was. Ik nam de laatste optie en Martijn de eerste.
Toen het gebracht werd, bleken het 2 worsten met brood te zijn. Voor allebei hetzelfde. We hebben ze opgegeten, maar het was niet echt wat we bedacht hadden.
Er stond een mooie Ford Shelby Cobra voor de deur, dus daar wat plaatjes van geschoten voor collega Wil.
De eigenaar kwam aan lopen en deed de motorkap nog even open. Ik vroeg nog of het een beetje stuurde in de bergen, maar daar had hij teveel vermogen voor.
Dus ik heb de motor maar niet ingeruild…
Vandaag stonden de eerste Alpen passen op het programma.
Op de Klausenpass zijn we gestopt voor de lunch. Ook hier verliep het niet helemaal soepel. Eerst was er wat fout gegaan met de bestelling, dus werd ons geduld op de proef gesteld.
Toen het uiteindelijk kwam, bleek Martijn het verkeerde gekregen te hebben. Het lijkt ons wel een beetje te achtervolgen, deze trip.
Maar goed, we hebben fijn over de passen gereden en het eten in het hotel was erg goed.
Morgen gaan we naar Frankrijk, maar niet nadat we nog wat bergpasjes genomen hebben in Zwitserland.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto’s om het fotoalbum te bekijken
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
door Peter | 19 juni 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbeschouwing
Vandaag gaan we richting de Vogezen in Frankrijk. Maar niet nadat we nog een paar mooie bergpassen over gegaan zijn in Zwitserland.
De route is 285 km lang.
Het hotel voor vandaag is Hostellerie d’Alsace – Cernay in Frankrijk.
Ons avontuur
Vanmorgen was als eerste de Grimselpas aan de beurt. Mooie bochtige wegen naar boven.
We hebben aardig wat foto’s geschoten en ook even een bezoek gebracht aan het Murmeltierenpark. Dus we hebben Alpenmarmotten gezien van dichtbij.
Onder aan de pas zijn we na de tankstop gestopt voor koffie met een worteltaartje.
Op de Brunigpas zijn we gestopt voor wat foto’s van het mooie uitzicht over het meer. Er liep wel een hele kudde Japanners in de weg, maar we konden uiteindelijk toch wat plaatjes schieten.
De Panoramastrasse was supermooi. We zijn gestopt op de Balmberg. De afdaling was wel wat uitdagend met een helling van 25% en scherpe haarspeldbochten.
’s Avonds hadden we het plan om in het restaurant van het hotel te gaan eten. Maar gezien de gasten die er zaten, leek het ons verstandig om eerst de menukaart te vragen.
De prijzen van het restaurant van het hotel zijn zodanig, dat dit ver boven ons budget uit kwam. De mensen die er zaten waren een beetje kouwe kak. Daar pasten wij met onze korte broeken niet tussen. Dus zijn we maar de stad in gelopen.
Er was een restaurant met een groot terras, maar de eigenaar zei in het Duits dat er voor ons geen plaats meer was. We vermoedden dat hij dacht dat we Duitsers waren…
Bij de buurman konden we wel terecht. Een aardige man, afkomstig van Reunion Island, bracht ons (ondanks de taalbarrière) heerlijk bier, eten en een ijsje toe.
Hierna was het tijd om af te taaien, maar niet nadat we even een fotootje gemaakt hadden met de eigenaar.
Morgen door de Vogezen naar Duitsland, waar we Jack gaan ontmoeten.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto’s om het fotoalbum te bekijken
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
door Peter | 20 juni 2023 | Motoravontuur 2023 |
Voorbeschouwing
De 5e dag gaan we door de Vogezen in Frankrijk naar Duitsland. In Merzig gaan we Jack ontmoeten en vanaf vandaag gaan we met z’n drieën verder. Nog 12 dagen te gaan!
De route is 325 km lang.
Het hotel voor vandaag is Hotel-Restaurant Laux – Merzig in Duitsland.
Ons avontuur
Na het ontbijt de bagage op de motoren geladen. We doken meteen de mooie Vogezen in met veel mooie bochten en bergpassen. Niet zo hoog als in Zwitserland, maar toch mooi.
Op het hoogste punt van de Vogezen, de Grand Ballon, zijn we gestopt om foto’s te schieten van de uitzichten.
Een goede koffie locatie was moeilijk te vinden, want de meeste restaurantjes waren dicht.
We zijn nog gestopt bij een 1e wereldoorlog museum. Ook daar geen koffie.
Maar uiteindelijk toch wat gevonden. Lekkere koffie met een gezond stukje taart was onze beloning.
Het was volop genieten in de Vogezen, totdat de lunchtijd was aangebroken. Nergens een open restaurant te vinden.
Na een uur en 3 kwartier toch een restaurant gevonden dat open was, hotel Le Velleda.
We gingen op het terras zitten, dat half gevuld was met etende mensen.
Een jonge ober kwam naar ons toe en vroeg wat we wilden.
We willen eten.
Ik weet niet of dat kan, heren. Dat moet ik even navragen.
Nee hoor, u kunt hier niet eten. Als u een stukje taart wil…
Nee, we willen echt eten!
Helaas, dat kan hier niet.
Tsss….
Verder was er niets, maar gelukkig was er een InterMarché (supermarkt) open, dus hebben we daar maar wat eten gekocht.
Gezonde sla. Altijd goed.
Bij Saarlouis was de weg afgesloten, dus hadden we nog even een omleiding.
Bij het hotel aangekomen stond Jack ons al op te wachten.
Na bij gekletst te hebben, was het tijd om te eten.
Maar ook hier kwam bijna alles goed: 3x schnitzels besteld. Martijn kreeg er 2 en Jack en ik hadden een Gordon Bleu gekregen.
Na de ober te hebben aangesproken, kwam deze alsnog 2 schnitzels brengen.
Morgen met z’n drieën op pad. Via de Noordelijke Vogezen naar het Zwarte Woud.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto’s om het fotoalbum te bekijken
Vorig bericht Terug naar homepage Volgend bericht
Recente reacties