Voorbeschouwing
Op naar Italië, de Dolomieten! Er staan een paar mooie passen en meren op het programma.
Vlak voor de grens passeren we de Obersee. Dan gaan we de grens over via de Staller pass. Dat is een stukje eenrichtingsverkeer, geregeld door een stoplicht.
Dat stoplicht gaat op groen tussen xx:00u en xx:15u. Dus dat moeten we een beetje goed uitkienen.
In hotel Valgranda verblijven we vier nachten, dus gaan we een paar mooie rondritten maken.
De landen die we vandaag aan doen zijn: Oostenrijk en Italië.
De route is 250 km.
Het hotel voor vandaag is Hotel Valgranda Wellness & spa – Val di Zoldo in Italië.
Ons avontuur
Vandaag was weer echt avontuur. Iets met technische problemen.
We hadden bepaald waar we ongeveer zouden tanken. Toen we daar aan kwamen, was de motor van mij nog niet op reserve, dus kon ik nog een eindje.
Door de intercom hoorde ik ‘Verderop zijn nog tankstations’. Toen ik vroeg ‘Hoever?’ was de intercom al weer gestopt. Het stoppen van de intercom blijft een terugkerend dingetje.
En uiteraard sprong de benzine meter nu op reserve.
Maar technisch probleem nummer 2 (geen aanwijzing waar het volgende tankstation is) maakte het extra spannend, want het leek er niet op dat er voor de Felbertauerntunnel getankt kon worden. En dan is de vraag of je met een lege tank de 5 km lange tunnel door durft.
Voor de zekerheid hebben we wat benzine over geheveld van Martijn, zodat we in elk geval de tunnel door konden. Vlak voor de tunnel hebben we Jack nog even bij gepraat, want die was al vooruit gereden.
Gelukkig hebben we het eerstvolgende tankstation gehaald en konden de tanks weer gevuld worden. En ook maar even koffie en thee gedronken bij het tankstation.
Toen werd het tijd voor het volgende technische probleem: ik en Martijn hebben allebei een Garmin Zumo XT. Ik versie 1 en Martijn versie 2.
In theorie zou je verwachten dat beide dezelfde route aangeven, maar in de praktijk gaat dat dus wel eens mis. Hierdoor zijn we een stukje verkeerd gereden. Dat heeft ons ruim een half uur gekost. Tijdens de verkeerde route werd het dal weer gevuld met rook. Dus ook vandaag hebben we weer een NL-Alert gehad onderweg. Niet duidelijk werd waar de brand vandaan kwam.
Maar goed, we gingen uiteindelijk weer volgens de geplande route naar Italië. Bij de Obersee, vlak voor de grens, hebben we foto’s gemaakt en Martijn heeft nog even gezwommen.
Daarna moesten we naar het stoplicht voor de Staller pas. Deze staat maar een kwartier per uur op groen (eenrichtingsverkeer). We stonden mooi op tijd, helemaal vooraan.
Terwijl we aan het einde van het stuk eenrichtingsverkeer waren, wilde een slimme Italiaan in een grote auto nog even keren op de smalle weg. Vlak voordat de hele stoet de berg af kwam. Niet heel handig, want de hele stoet moest stoppen.
Bij het eerstvolgende restaurant zijn we gestopt voor de lunch. Maar helaas…het was na tweeën, dus de keuken was dicht.
Dan maar apfelstrudel als lunch en doorgaan tot het avondeten.
In Italië zijn we verwend met mooie bergpassen, meren en mooie uitzichten.
In Lago di Landro hebben Martijn en ik nog even gezwommen.
De scherpe steentjes waren niet heel fijn voor de tere voetjes en de bodem was begroeid met een dikke laag waterpest.
Maar dat mocht de pret niet drukken. Het water was heerlijk. We hebben de t-shirts aan gehouden, want een nat t-shirt heeft een verkoelende werking op de motor. De temperatuur was dik boven de 30 graden…
Het plan was om de Forcella Longeres op te gaan om daar van het mooie uitzicht te genieten. Maar we zijn gestopt door een tolpoort. Of we even € 26,- pp via internet wilden afrekenen… Dus daar zijn we met gierende banden weer weg gereden. Mooie uitzichten zijn verderop gratis…
De Passo di Giau is een fanstische bergpas, met ontelbare mooie en uitdagende bochten. Vooral naar beneden.
Met als gevolg dat Martijn ineens geen achterrem meer had. Het volgende technische probleem dus…
Het motoravontuur werd voor hem avontuurlijker dan hem lief was.
Maar toch zijn we veilig beneden gekomen en hebben we de rem gekoeld. Dus die ging het ook weer doen.
Nadat we weg reden van de stopplek voor het koelen van de rem, reed er een auto op onze weghelft ons tegemoet. Die draaide naar zijn eigen weghelft en crashte tegen een muur.
We zijn even gestopt om te kijken of er hulp nodig was. Een Italiaan uit een auto die er achter reed, was al uitgestapt en had geconstateerd dat er niemand in de auto zat.
We reden door en hebben verder ook niemand gezien die zijn auto kwijt was.
In het hotel konden we nog net even gebruik maken van het zwembad, voordat hij dicht ging. Een dame zat in het zwembad en was op een laptop aan het werk, die ze op de rand van het zwembad had gezet. Dan vraag je erom dat er mensen in het zwembad bommetje gaan doen…
Afijn, de dame kwam het water uit, droogde de laptop af en ging met een niet al te vrolijk gezicht verder aan het werk op de laptop.
Het was dus weer een dag met veel avontuur. In dit hotel verblijven we 4 nachten, dus we gaan wat rondritten maken in de omgeving.
Blauw is zoals gepland, rood is zoals gereden.
Hoogteprofiel
Klik op de foto om het fotoalbum te bekijken
Recente reacties